close
متخصص ارتودنسی
ضرورت وجود حجت از ديدگاه نهج البلاغه



درباره وبلاگ

» <-BlogAbout->

اوقات شرعي


حديث روز


عضويت

براي مطلع شدن از اضافه شدن مطالب جديد به وبلاگ در اين قسمت عضو شويد .

خبرنامه وبلاگ را اينجا وارد كنيد .

امکانات وبلاگ


ضرورت وجود حجت از ديدگاه نهج البلاغه

علي (عليه السلام) در جامعه اي است که از يک سو جريان رسالت به انحراف کشيده شده است و از سوي ديگر کشورگشايي و تسلط بر زمين هاي خاور دور و امپراتوري شرق ـ ايران ـ و هجوم سيل غنائم جنگي و وفور نعمت ها، تبختر دست اندرکاران و تسلط جريان نفاق، و رسوخ يهود را به دنبال داشته است. در چنين شرايطي هجوم فرهنگي و بازگشت مجدد جاهليت و در نهايت ختم همه اين جريان ها به يزيد بن معاويه مشهود است. او به صراحت انکار نبوّت و رسالت کرده و گفته است:

لعبت هاشم بالملک فلا

خبر جاء ولا وحيٌ نزل [1] .

اين وضع مي طلبد علي (عليه السلام) بر اصول تأکيد کند و با طرح مجدد اهداف و موازين، جامعه را از ارتداد و انحراف نجات دهد و به آن ها گوشزد کند که بزرگ ترين خسارت اين است که جامعه نوپاي اسلامي آن چه را به دست آورده، با متاع قليل و اشياي پستي مبادله نمايد.

«ولبئسَ المتجر اَن تَري الدنيا لنفسک ثمناً و ممّا لک عند الله عوضاً...». [2] .

«چه بد تجارتي است که دنيا را بهاي خويشتن ببيني و اين سراي ناپايدار را به عوض آن نعمت ها، که خدا در آن جهان مهيّا کرده است، بستاني».

از اين رو علي (عليه السلام)، با تکيه بر مهم ترين اصل، که در معرض فراموشي است، يعني حُجَج الهي و ولايت علوي و سيره نبوي مي گويد: با ولايت طاعات قبول مي شوند و عبوديت معنا پيدا مي کند و راه حق و صراط مستقيم روشن مي گردد. علي (عليه السلام) به هر مناسبت و در هر فرصتي از رسول و دعوت به او و از بازگشت قوم به احياي سنت رسول الله و کتاب خداوند سخن مي گويد.

اين توجه و سعي علي (عليه السلام) در دعوت به اهداف، چراغ راهي براي همه کساني است که بر انحرافات امروز جامعه حسرت مي خورند و شاهد غارت سرمايه ها، و عقب گردها هستند. کساني که بر فراموشي آرمان ها غصه مي خورند، و به سبب بدعت ها به خود مي پيچند، بايد مانند علي (عليه السلام) دعوت را شروع کنند، تا آدم ها جاي اهداف را نگيرند و هوس ها جاي ميزان ها ننشيند.

براي اين که خودشان با ديدن اين فشارها از راه به در نروند و به خوارج نپيوندند، و يا در چنگال بايدها و نبايدهاي مصلحتي اسير نشوند، تا با ضعف ها به رشوه قانع شوند و دم فرو بندند، و براي اين که بر خود يأس را هموار ندارند، بايد از علي (عليه السلام) بياموزند که چه وقت بايد سخن گفت: «نَطَقْتُ حينَ تَعْتَعوُا» [3] و چگونه صبر کرد؟ و به چه دعوت کرد؟ و چگونه دعوت کرد؟ تا از همان راه انحرافي که رفته اند، برگردند و موانع بازگشت را بردارند.

از اين رو است که علي (عليه السلام) در نهج البلاغه بيش تر از همه مباحث، مبحث حجّت را طرح مي کند، چه به عنوان عام و چه به عنوان خاص. علي (عليه السلام) تأکيد دارد که به جامعه بفهماند، خداوند انسان ها را به حال خود رها نکرده است.

لينک ثابت  | توسط : مرتضی   | دوشنبه 26 مهر 1389 - 8:44 |



مطالب گذشته
اِلهى عَظُمَ الْبَلاءُ وَ بَرِحَ الْخَفآءُ وَ انْکَشَفَ الْغِطآءُ وَ انْقَطَعَ الرَّجآءُ وَ ضاقَتِ الاَْرْضُ وَ مُنِعَتِ السَّمآءُ وَ اَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَ اِلَيْکَ الْمُشْتَکى وَ عَلَيْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَ الرَّخآءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ الِ مُحَمَّد اُولِى الاَْمْرِ الَّذينَ فَرَضْتَ عَلَيْنا طاعَتَهُمْ وَ عَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنّا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَريباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ يا مُحَمَّدُ يا عَلِىُّ يا عَلِىُّ يا مُحَمَّدُ اِکْفِيانى فَاِنَّکُما کافِيانِ وَ انْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ يا مَوْلانا يا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَةَ السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ بِحَقِّ مُحَمَّد وَ الِهِ الطّاهِرينَ.
»<-PostTitle-> | <-PostDate->


منوي اصلي
صفحه نخست
آرشيو
پروفايل مدير
ايميل

موضوعات وبلاگ

<-CategoryName->

آرشيو ماهانه

<-ArchiveTitle->

پيوندهاي وبلاگ

خــــــاک جــــــمکران

پيوندهاي روزانه


لوگوي ما

 غریب جمکران